Vremenska razgraničenja i rezervisanja, šta su i čemu služe?

Ovo su računovodstveni alati koji služe da prihodi i rashodi padnu u period na koji se stvarno odnose, a ne samo kad je novac plaćen. Objasniću jednostavno. Vremenska razgraničenja. Koriste se kada plaćanje i period na koji se trošak ili prihod odnosi nisu isti. Aktivna vremenska razgraničenja (unapred plaćeni troškovi). Na primer, platiš godišnje osiguranje ili zakup unapred u decembru za celu narednu godinu. Ceo iznos nije trošak decembra, već se razgraničava i priznaje po mesecima naredne godine na koje se odnosi. Pasivna vremenska razgraničenja (unapred naplaćeni prihodi ili troškovi koji tek stižu). Na primer, naplatiš uslugu unapred za period koji tek dolazi, pa se prihod priznaje kroz taj period. Rezervisanja. To su iznosi koje unapred priznaješ za obaveze ili troškove koji su verovatni ali još nisu tačno određeni po iznosu ili vremenu (na primer rezervisanja za garancije, za sporove, za otpremnine). Time bilans realnije prikazuje buduće obaveze. Čemu služe. Da finansijski izveštaji budu realni i da se rezultat ne iskrivi zbog toga što je nešto plaćeno ili naplaćeno unapred. To je princip da prihodi i rashodi pripadaju periodu na koji se odnose. Za tebe. Ne moraš sam da ih računaš, to radi knjigovođa, ali sada znaš logiku, unapred plaćeni ili naplaćeni iznosi se raspoređuju na period na koji se odnose (razgraničenja), a verovatne buduće obaveze se unapred priznaju (rezervisanja). Kada knjigovođa to pomene na kraju godine, zna zašto, da rezultat bude realan. Za tebe je bitno da mu javiš ako si nešto platio ili naplatio unapred za duži period.